Www.Hossohbetci.Com " Degisen Dunyanin Degismeyen Yuzu Seviyeli Hossohbet Adresiniz"
    EVLİLER OKUYUN.....
                             BEKARLAR DERS ALIN..... ))

 
>                Can Dündar yine ustadligini konusturmus...
>
>               Evlilik, inanmadigim halde içerisinde 17 seneyi bitirdigim
bir kurum benim
>               için.. 17 senede (abartmiyorum) 40 çift arkadasimin son
verdigi kurum ayni
>               zamanda da... Evliligimin bu kadar uzun sürmesinin gizi
belkide kuruma
>               inanmamaktan geçiyor.
>
>               Evliligi toplumun dayattigi sekilde yasamamaktan... Nedir bu
dayatmalar?
>
>               Erkegin muhakkak kadindan yasça büyük olmasi, egitim
seviyesinin erkegin
>                lehine yada en azindan esit olmasi bunlarin sadece ikisi...
>
>               Olmaz, yürümez diyor toplum... Erkek yasça büyük olmali ki,
kadina 'hot'
>               dediginde oturmali kadin... Yada yumusatiyorlar;
>
>               -Efendim kadin erkekten önce çöktügü için (hani dogum felan)
küçük
>               olmaliymis yasi...
>
>               Egitimde de böyle.. Kadinin çok okumusu bilmis olurmus, evde
kalmakmis
>               layiki....
>
>               ESiM BENDEN 2 YAS BÜYÜK; ne 'hot' dememe gerek kaldi 17
senede, ne de
>               benden önce çöktü...
>
>               Yillar içinde ben yaslandikça o gençlesti,
>
>               -'Ooo Can bey kapmisiniz çitiri' esprilerine muhattap dahi
oldum.
>
>               ESiM 3 ÜNiVERSiTE BiTiRDi; ben bi taneyi 9 senede bitirdim..
>
>               Ne o bana bilmislik tasladi, ne ben ona ezik baktim...
Kulaga gelen müzik
>               tekse de, onu olusturan notalar farklidir der Halil Cibran...
>
>               Bunu unutmadik biz.
>
>               Ben konusurken o dinledi,ben dinlerken o konustu 17 sene.
>
>               O öfkeliyken ben, ben öfkeliyken o 'haklisin bitanem...'
dedik,
>
>               Öfke bitip firtina duruldugunda 'ama bi de böyle düsün' de
dedik fikrimizi
>               savunurken.
>
>               Farkli insanlar olarak görmedik birbirimizi, ayni amaç için
savasan
>               neferlerdik bu hayatta...
>
>               Asla bilmedik ne kadar para kazandigimizi, ortak
cüzdanimizdan gerektigi
>               kadar aldik..
>
>               Ne kadar çalarsa çalsin masanin üstünde telefon , kim bu
saatte arayan
>               karsi cins diye sorgulamadik da ama...
>
>               Sevginin en büyük dostuydu bizim için 'güven'... ve güvenin
ardina
>               saklanmis bir 'saygi' vardi daima...
>
>               Ne kavgalar, ne badireler atlattik 17 senede...
>
>               Eee ülkeler neler gördü, biz çekirdek aile mi sütliman
yasayacaktik...
>
>               Bir gün öyle bir girdik ki birbirimize, ben ilk kez odamin
disinda yattim
>               bi gece, misafir odasinda...
>
>               Gece yarisi kapi açildi esim;
>
>               -'Ne yapiyosun burda?' diye sordu kapinin
esiginden, 'uyuyorum' dedim buz
>               gibi bi sesle... Gitti, gelmesi 1 dakikasini almisti elinde
yastikla...
>               'kay yana' dedi daracik yatakta. 'ne yapiyosun?'
dedigimde 'benim yerim
>               senin yanin, sen gelmezsen ben gelirim' dedi...
>
>               Anladim ki o gece, en uzun kavgamiz yat saatine kadar
sürecek...
>
>               Ve    bence dogrusu da bu...
>
>               Özen gösterdik o günden sonra, evin her yerinde kavga ettik,
yatak odamiz
>               haric..
>
>               Kirsak da zaman zaman kalplerimizi, asla kin tutmadik
birbirimize...
>
>               Toplum kurallariyla oynasaydik bu oyunu belki de 41 inci
çift olacaktik o
>               listede...
>
>               Ama oyunun kurallarini biz koyduk... Nede olsa bizim
oyunumuzdu,oynanan...
>
>               Evlilik; hesapsiz içine dalinmasi gereken bir oyun bence...
>
>               Topluma kulaklarini tikayarak hemde... Ne benim, ne de
bizim
>               sözlerimizle...
>
>               Sadece gönlünüzden geçtigince...
>
>               Dedigi gibi Ataol Behramoglu'nun;
>
>               '...Yasadiklarimdan ögrendigim bir sey var:
>
>               Yasadin mi büyük yasayacaksin, irmaklara, göge, bütün
evrene
>               karisircasina.Çünkü ömür dedigimiz sey, hayata sunulmus bir
armagandir. Ve
>               hayat, sunulmus bir armagandir insana...
>
>               CAN DÜNDAR
>
>
>               Hayat kisa gelen bir battaniye gibidir.
>
>               Yukari cekersin ayak parmaklarin isyan eder.
>
>               Asagi cekersin omuzlarin titrer . Ama yine de, neseli
insanlar dizlerini
>               karinlarina ceker, rahat bir uyku uyumayi basarir..........