Www.Hossohbetci.Com " Degisen Dunyanin Degismeyen Yuzu Seviyeli Hossohbet Adresiniz"
 Ahmet Selcuk Ilkan

--------------------------------------------------------------------------------

ADI GÜL'DÜ!

Adı Gül'dü
Gülleri severdi en çok
Güldü mü güller açardı gül yüzünde
Güllerle bölüşürdü yalnızlığını
Hep gül beklerdi sevdiğinden
Bir de 'gül mevsimini' takvimlerden
Bir gül kokusuna
Bir de 'gül reçeline' dayanamazdı
Hep güller kurutmuştu
Hayatının en hazin sayfalarında
Hep gülerek büyütmüştü sevdasını
Ve her sabah
Bir gül gibi bırakırdı tebessümünü sofraya
Tıpkı sımsıcak bir ekmek gibi
Ahşap bir evin avlusunda
Mis kokulu gülleri derlerdi
Ve bütün sırlarını sadece güllere söylerdi
Ne zaman bir haksızlık görse
Kanayan bir gül gibi
Ahh bu dünyada
Gülü gülle tartsalar derdi

Ne okur ne yazardı
Ağlasa gülleri sular
Gülse gülleri okşardı
Ama ne zaman içli bir şarkı duysa
Güllere bakar uzun uzun dalardı

İşte öyle bir çiçekti
Şiirimin ucunda gülden bir kalemdi
İşte o kadın
Benim annemdi.

Bir bilseniz
Ne güller yeşertti hayatın dikenlerinden
Dökerek gözyaşını
Ve şimdi
O güller süslüyor onun mezar taşını...
Ahmet Selçuk İlkan

ADIM YALNIZLIK BENİM


Önce seni
Sonra kendimi
Bugün de kimliğimi kaybettim
Hükümsüzdür
Bulanlar
Boşuna yorulup getirmesin yazık
Çünkü
Ahmet'i türkülere
Selçuk'u şarkılara
İlkan'ı şiirlere gömdüm artık
Bundan böyle
'Adım yalnızlık benim
Soyadımsa ayrılık'
Ahmet Selçuk İlkan


ASK VE GURUR
Nereden bilecektiseni sevdiğimi
Hiç fısıldamadım ki kulaklarına aşkımı
Senin için
Günlerce gecelerce ağladım
Nereden bilecektin
Hiç silmedim ki yanında gözyaşlarımı...

Ahmet Selçuk İlkan


BEN ASKI OLÜMSÜZ BİLENLERDENİM
İstemem sevgili yüzüme gülme
Eğer ki sonunda ağlatacaksan
İstemem sevgilim ümitler verme
Sonunda dünyamı karartacaksan

Ben aşkı ölümsüz bilenlerdenim
Bir ömür boyunca sevenlerdenim
Ellerin ellerime değmesin derim
Eğer ki sonunda bırakacaksan

Gönüle vurulmaz asla bir kilit
Seveni öldürür kırılan bir ümit
Sevgilim yanıma yaklaşmadan git
Eğer ki sonunda ayrılacaksan

Ahmet Selçuk İlkan


Ağır Yaralı


Beni ta kalbimden vurdu gidişin,
Bütün umutlarım ağır yaralı.
Aklımdan çıkmıyor veda edişin,
Bütün duygularım ağır yaralı.

Aşkımız verirken en son nefesi,
Yıkıldı gönlümün sevda kalesi,
Sırtımda sanki bir bıçak darbesi,
Bütün anılarım ağır yaralı.

Dünyayı başıma yıkmışcasına,
Bağrıma kurşunlar sıkmışcasına,
Sanki bir savaştan çıkmışcasına,
Bütün anılarım ağır yaralı.
Ahmet Selçuk İlkan



Allah Kahretsin


çalınmış şiirlerim gibisin
isyanlarım bitmedi hala...

Bu böyle sürüp gitmeyecek biliyorum
Bir sabah bir dilencinin avuçlarına bırakacağım kalbimi
Kim ne derse desin
Tahammülüm kalmadı artık
Bıktım seni sensiz yaşamaktan
Nasılsa döneceğin yok senin
Çıldıracağım bu gidişle
Allah kahretsin !...
Dünya ateşler içinde
Savaşlar almış başını gidiyor
Afrika'da insanlar açlıktan ölüyor
Bense bu gidişle sensizlikten öleceğim
Umurunda mı senin ?
Allah kahretsin !...
Hangi masaya otursam
Senin sevdiğin içkiyi koyuyorlar önüme
Vazomda senin sevdiğin çiçekler
Ve dudaklarımda hep senin sevdiğin şarkılar
Senin doğum günlerini kutluyorum senden habersiz
Ve her sabah dualar ediyorum mutluluğun için
Ne yapsam, ne etsem, nereye gitsem
Ecel gibi peşimdesin
Allah kahretsin !...
İşte böyle bir sevda benimkisi
Bu zamanda, bu devirde
Haklısın adam olacağım yok benim
En güzeli artık son vermek bu hayata
En korkunç uçurumlardan bırakmak kendimi
Ya da en yüksek tepelerden
En uçsuz bucaksız denizlere bırakmak bedenimi
Ama içimde sen varsın
Ya sana birşey olursa
Allah kahretsin !...
Ahmet Selçuk İlkan




Bir Avuç Gözyaşı


Aşkıma karşılık vermedin diye
Hayata dünyaya küstüm mü sandın
Yeniden yarattım kırık kalbimi
Eridim tükendim bittim mi sandın

Bir avuç gözyaşı bir tek zararım
Döktüğüm yaşlara hala yanarım
Şimdi eskisinden çok bahtiyarım
Aşkınla yıkıldım öldüm mü sandın

Bir ömür değmezmiş aşkla yanmaya
Kederle hüzünle dertle dolmaya
Yeniden başladım bak yaşamaya
Aşkınla süründüm düştüm mü sandın

Ahmet Selçuk İlkan



Bir Yerden Sonra...


Birbiri ardına geliyorsa mutsuzluklar
Keskin bir bıçak gibi saplanıyorsa acılar
Köşebaşlarını tutmuşsa umutsuzluklar
Ve uçurumlarda yankılanıyorsa aşkın son çığlıkları
Ayrılık güzeldir...

En kalabalık yerlerde büyüyorsa kimsesizliğin
Binlerce kahkaya karışıyorsa gözyaşların
Son çiviyi çakıyorsan yorgun sabrına
Daha kirpiklerinde can veriyorsa hayallerin
Ve dilinin ucundaysa en çılgın küfürler
Yalnızlık güzeldir...

Güvendiğin yüreklere karlar yağmışsa
Buz tutmuşsa o sımsıcak bakışlar
Sen yangınlar içinde üşüyorsan
Ve bir zavallılıksa artık o çok sevmek
Böyle bir dünyaya tükürmek
Ve ölmek güzeldir...!
Ahmet Selçuk İlkan



Biz Ne Ayrılıklar Görmüş Adamız


Gitmek istiyorsan gidebilirsin
Biz ne ayrılıklar görmüş adamız
Çekinme sende vur sırtımdan beni
Biz ne ihanetler görmüş adamız.

Aldırma sen benim yalnızlığıma
Aldırma sen benim gözyaşlarıma
Boşver sende kalmış yarınlarıma
Biz kadere çelme takmış adamız.

Sevsen gidemezdin sevsen bırakamaz
Sevsen çıldırırdın seven ne yapmaz
Git bu ateşte beni kül etmez yakmaz
Biz ne cehennemler görmüş adamız.

Hadi daha çabuk daha acele
Git başka kollara git güle güle
Sende unutursun adımı bile
Biz ne vefasızlar görmüş adamız.

Hep aynı hikaye hep aynı masal
Sen bu şarkıyı git başka yerde çal
Al yanı başımdan gölgenide al
Biz ne yalnızlıklar görmüş adamız...
Ahmet Selçuk İlkan



Bu Şehir Ve Sen


Ömrümün en güzel senelerini
Alıp da gittiniz,bu şehir ve sen
Gönlümün en masum ümitlerini
Çalıp da gittiniz,bu şehir ve sen.

Döktüğüm yaşlara aldırmadınız
Giden gençliğime acımadınız
Düştüğüm yerlerden kaldırmadınız
Basıp da gittiniz,bu şehir ve sen.

Beni iyi tanır bu kaldırımlar
Bu kuytu köşeler,bu taş sokaklar
Sizlerden bir ömür alacağım var
Çalıp da gittiniz,bu şehir ve sen.

Bağlayıp durdunuz hep ellerimi
Delik deşik ettiniz seven kalbimi
İçimde dağ gibi hayallerimi
Yıkıp da gittiniz,bu şehir ve sen.

Biriniz sağırdı,duvardan bile
Biriniz kalpsizdi,taşlardan bile
Bütün acıları dizip önüme
Yakıp da gittiniz,bu şehir ve sen.

Kimsesiz,yalnızdım kollarınızda
Herşeyi kaybettim yollarınızda
Şimdi bir hesap var aramızda
Vermeden gittiniz,bu şehir ve sen.

Ben yine yaşarım içimde yasla
Ya siz neylersiniz bu ihtirasla
Bir daha dönmek mi buraya,asla
İçimde bittiniz,bu şehir ve sen...

Ahmet Selçuk İlkan



Dert Saltanatı


Ne zaman ağlayan bir çift göz görsem
Aşk denen yalanı yakasım gelir
Bir saltanat kurmuş dertler kederler
Dünyayı bir pula satasım gelir

İnanmak aldanış sevmek aldanış
Kalbimi göğsümden atasım gelir
Yaşamak diyorlar böyle hayata
Bir derin uykuya yatasım gelir

Ümitler hayaller hepsi bir masal
Bir varmış bir yokmuş diyesim gelir
Kalmamış dünyada ne dost ne seven
Ben dostum diyene gülesim gelir

Ahmet Selçuk İlkan

Doğrudur


''Kendilerini hep ''çok'' bizi hep ''yok'' saydılar.
Ve sonra kuyruklu bir yıldız gibi kaydılar, kayboldular...''


Doğrudur
Bu hayattan
Bu dünyadan
Ezginliğim
Bezginliğim
Doğrudur!

Doğrudur
Bu üç günlük sevdalara
Sözüm ona yılın aşklarına
Böylesine yalanlara dolanlara
Önümüzde olanlara
Arkamızdan çalanlara
Bizi böyle yakanlara
O kör gözle bakanlara
Melek yüzlü yılanlara
Nefretim
Doğrudur!

Doğrudur
Vur patlasın çal oynasın gecelere
Gözyaşımıza gülenlere
Kalbini cebinde unutup gezenlere
Bu vurdum duymazlara
Bu şiirsiz şarkılara
Bu asrın hatası bestelere güftelere
Kendisinden başkasına yar olmayan şairlere
Böylesine yazanlara çizenlere
Cümle uyur gezerlere
Hayretim
Doğrudur!

Bu nasıl bir tiyatro
Bu nasıl bir komedi
Kim dedi? Ne dedi? Nasıl dedi?
Kim kimi havuza itti
Kim kimi bir çıtır için terketti
Tutturmuş gidiyor
Bir ele vole - güle vole - tele vole
Oysa kalemizde hep çile vole
Bu ne hazin bir gerçek
Bu nasıl bir ateşten gömlek
Baştan başa acı
Baştan başa yabancı
Kendi yurdumda gurbetim
Doğrudur!

Ah benim dolar yeşili gözlüm
Ah benim gece kuşum
Ah benim rüzgar gülüm
Seni de şiirlerim gibi
Parça parça kopardılar benden
Ne sana
Ne bana
Ne de uykusuz gecelerime acımadılar
İşte bu yüzden
Bu yüz karası günlere
Bu kendi ellerimizle yazdığımız kadere
Cinnetim
Doğrudur!

işte o gün-bugündür
Kadın gibi kadına
Adam gibi adama
Hasretim
Doğrudur!
Ahmet Selçuk İlkan



Geleceğim Ol


Denize dökülen bir ırmak gibi
Öyle ak içime,öylesine dol
Yarına açılan bir yaprak gibi
Unuttur mazimi geleceğim ol.

Hasretin yerini müjdeler alsın
Bırak da mutluluk kapımı çalsın
Bütün acılarım dünlerde kalsın
Unuttur mazimi geleceğim ol.

Yorgunum yıllardır hep beklemekten
Yorgunum gönlüme sabır ekmekten
Kurtar artık beni hasret çekmekten
Unuttur mazimi geleceğim ol
Bir ömür boyunca seveceğim ol...



Inanmadın


yüreğinin çöllerine
nehir oldum inanmadın
saçlarının tellerine
esir oldum inanmadın

diz çökerken dağlar bana
Şimdi taşlar ağlar bana
hayatımda ilk kez sana
mahkum oldum inanmadın

inanmadın ne yapayın
sensizlikmiş senden payım
tanrımısın ki tapayım
sevdim seni inanmadın

yere serdim gururumu
hiçe saydım onurumu
kucakladım umudumu
koştum sana inanmadın

sen kavgamın tek galibi
sen gönlümün tek sahibi
sana uysal çocuk gibi
teslim oldum inanmadın

yasak koydum şu kalbime
ne geçti ki ah elime
bağlanmak mı ne kelime
öldüm sana inanmadın

inanmadın ne yapayım
sensizlikmiş senden payım
allahmısın ki tapayım
sevdim seni inanmadın

sevdim seni inanmadın
öldüm sana inanmadın
koştum sana inanmadın
inanmadın,inanmadın
Ahmet Selçuk İlkan



Kahır Mektubu


Ne zaman iki satır yazmaya kalksam
Hep sana, hep seni hep bizi yazıyorum
Ne zaman bir kadeh alsam elime
Hep sana, hep seni, hep bizi içiyorum

Her gece kederdeyim, durmadan içiyorum
Sevda ektim kalbime, yalnızlık biçiyorum.

Elveda deyip bir gün viran edip gönlümü
Ayrılıp gidişinin bu gece yıldönümü
Bugün de sensiz içtim, bu akşam sensiz hiçtim.
Bu gece her damlayı, iki kadehe biçtim
Ayrılık öyle zor ki; kimsesiz kalan bilir
Gözyaşı ne demektir; her gün ağlayan bilir

Her gece kederdeyim, durmadan içiyorum
Sevda ektim kalbime, yalnızlık biçiyorum

Yokluğunla baş başa, kendimden geçiyorum
Şerefe deyip şimdi, bin kahır içiyorum
Birazdan gözlerimden geçersin ılık ılık
Nice yıllar sevgilim, mutlu olsun ayrılık

Sevincim kederim sen,
Gözüm sen ellerim sen
Benim ne suçum var ki
Sen benim kaderimsen

Karıştırmış kaderim şu gönlümün harcını
Yaş döküp ödüyorum, ben bahtımın borcunu
Dertliyim efkarlıyım gönlüm yine tasada
Unutmak istiyorum kendimi bu masada

Her şey yalnız senin için üzme kendini
Belki bugün belki yarın
Anlayacaksın, çok sevdiğimi
Ağlayacaksın

Ayrılık mı çıktı falda
Sen bir yanda ben bir yanda
Böyle bir aşk bu zamanda
Belki bu gün belki yarın
Anlayacaksın çok sevdiğimi
Anlayacaksın

Rüzgar gibi geçti yıllar
Tutunacak dal kalmadı
Biran mutlu olmak için
Çekilmedik dert kalmadı

Ahmet Selçuk İlkan



Mavi Gece


Bir mavi gecede başlamıştı sevdamız
Ve maviye çalmıştı bütün umutlarım o gece
Unutturmuştun bana karanlığın siyah olduğunu
Ve gözlerinde fark etmiştim ilk kez
Bütün gecelerimin mavi olduğunu

Bir mavi geceydi o
Bütün gecelerden güzel
Bir mavi geceydi o
Benim için ömre bedel

Ve sonra...
Bir gidişin vardı ki
Mutluluğuma inat
Bir gidişin vardi ki
Kırıldı içimde kol kanat

Umutlarımın mavisini alıp gittin
Denizlerimin mavisini çalıp gittin
Masmavi dünyama
Simsiyah bir çivi çakıp gittin...

Gittin
Ve sen de her yalan gibi
Bittin...

Ahmet Selçuk İlkan
 
     


Sen Vurdun da Ben Ölmedim mi?


Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da,
Bir seni yakamadım beni yaktığın gibi.
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni.
Sense araya korkular koydun,
Yasaklar koydun,
Bitmez tükenmez engeller koydun.
Şimdi nerdesin diye sakın sorma.
Sen çağırdın da ben gelmedim mi?

Sen varken darılmazdım çiçeksiz baharlara,
Yağmurlu havalara, bu kasvetli akşamlara.
Sen varken;
Bakıp içlenmezdim tren istasyonlarına,
Otobüs duraklarına...
Sen varken ayrılanlara ağlamazdım...
Yıkılmazdım biten sevdaların ardından,
Gidenlere küsmezdim,
Kalanlara acımazdım...
Sen varken böyle üşümezdim,titremezdim.
Masumdum, çocuklar gibi.
Böyle delirmezdim,küfretmezdim...
Hele ölmeyi hiç düşünmezdim.
Şimdi soruyorum sana:
Adı sevdaysa bu cehennemin,
Sen yaktın da ben yanmadım mı?

Biliyorsun;
Bütün acılarına yeşil ışık yaktım olmadı.
Bütün korkularına arka çıktım olmadı.
Dağlara merdiven dayadım olmadı.
Haziranda kar oldum yağdım avuçlarına olmadı.
Sevdim olmadı,yandım olmadı,taptım olmadı.
Artık benden pes!
Bu aşkın biletini istediğin gibi kes!
Nasılsa gidiyorsun.
Biliyorum, git...
Ama ardında;
Ağlayan bir çift göz,
Paramparça bir yürek,
Ve yıkılmış bir dağ görmek istemiyosan;
Çek silahını,daya sırtıma,
Titrersem namerdim...
Sen vurdun da ben ölmedim mi?
Ahmet Selçuk İlkan



Yakılacak Adamım


''İlk ateşi sen yaktın,
Son yangın da senden olsun.
Senin canın sağ olsun...''



Bilmeliydim,
Bir sabah çekip gideceğini.
Dünyayı başıma yıkıp gideceğini bilmeliydim.
Ve sen daha kırmadan bu aşkın kalemini,
Ben her şeye eyvallah deyip,
Çekip gitmeliydim bu şehirden.

Ben yakılacak adamım bu şehirde,
Sana böyle yandığım için.
Ben asılacak adamım bu şehirde,
Seni böyle sevdiğim için.

Oysa,
Neler öğretti hayat bana;
Gülerken ağlamayı,
Sırtımdan vurulmayı,
Aç susuz yaşamayı...
Daha neleri öğretti hayat bana.
Bir sana yalvarmayı öğrenemedim,
Bir de seni unutmayı.

Ben yakılacak adamım bu şehirde,
Sana böyle yandığım için.
Ben asılacak adamım bu şehirde,
Seni böyle sevdiğim için.

Sen sahte mutlulukların süslü prensesi.
Sen sosyetik barların şımarık sokak kedisi.
Sen mutluluğumun korkak faresi.
Sen hep aynı gecelerin,
Hep aynı şarkıların,
Hep aynı masaların vazgeçilmez mezesi.
Senin cirit attığın sokaklarda,
Ne gezer aşkın vefanın gölgesi.
Çek git artık!
Yaşanmasın bir daha aşkın böylesi.
Çek git artık!
Bitsin burada bu acı aşk hikayesi.

Oysa,
Bir yudum mutluluğun için,
Yollarına bir ömür serdim.
Oysa,
Bir gelişin için,
Sokaklarına binlerce sabır ektim.
Hasretse hasret,
Acıysa acı,
Uğrunda en kralını çektim.
Üstelik yalnız ve tektim.
Senin bir taş olduğunu nereden bilecektim?

Biliyorsun...
Seni bebekler gibi sevdim,
Seni çiçekler gibi sevdim,
Seni melekler gibi sevdim.
Çünkü sen;
Tapılacak kadındın (!) bu devirde.
Oysa ben;
Sana böyle yandığım için,
Sana böyle kandığım için,
Seni böyle sevdiğim için,
Asılacak adamım bu şehirde!
Yakılacak adamım bu şehirde!

Git, git artık...
Güle güle! ...

Ahmet Selçuk İlkan



İşte Gidiyorsun

İşte gidiyorsun
Merdivenlerde bir ölüm sessizliği
Kül rengi yağmurlar sokaklarda
Üzerinde en çok sevdiğim ceketin
En acısı
Unut gitsin der gibi ıpıslak kirpiklerin
Ve ilk defa
Bu kadar aceleci
Ellerin ayakların gözlerin
Söylenecek ne varsa bitti -doğrudur-
Artık bu saatler
Kanadı kesik bir sevdanın
Kalemi kırık bir aşkın
Ve sayfaları yanık bir romanın sonudur..

İşte gidiyorsun
Ellerinle açtığın bütün kapıları kapay__ak
Hayat verdiğin odalardan gölgeni de alarak
Ve sürgüne verip bütün düşlerimi
Dağ gibi bir adamı yakarak
Anlıyorum bu suskunluk
Bir aşkın açılmamış son mektubudur
Geride bıraktığın
Saksıda bir gelin çiçeği
Masada küskün bir anahtar
Yüreğimde parmak izlerin
Ve cevapsız yüzlerce sorudur

İşte gidiyorsun
Dikerek gözlerime o mağrur bakışlarını
Yıllardır düşlediğin zaferi kutlay__ak
Ve masum bir veda gibi sokulup
Ellerinle yüreğimi parçalay__ak
Tarihte bugün
Aylardan Eylül
Günlerden hüzün
Saatlerden ondur
Sen kazanmayı
Ben kaybetmeyi seçtim
Anlıyorum
Bu ikimiz için artık sondur

İşte gidiyorsun
Ve biliyorsun
Birazdan sol yanıma düşeceğim
Yaramın olduğu yana
Vurduğun yere yani
Ne de olsa ayrılık acıdır zordur
İşte karşında
Ağır yaralı bir adam
Bir avuç gözyaşı
Ve ihanet makamında bir şarkı
Suç mahallinde
Senden kalan son delil budur
Git hadi git vazgeçilmezim
Şunu bil ki
Dünyada bütün mezarlıklar
Senin gibi vazgeçilmezlerle doludur.

Ahmet Selçuk İlkan 
     


SENİ ARIYORUM
bu şehrin bütün sokaklarına sinmiş yalnızlığım
sensizliğin köşe başındayım
avuçlarımda kırık dökük pişmanlıklar
avuntusuz çıkmazlara doğru yürüyorum
bütün umutsuzluğuma inat
yine seni arıyorum...
dudaklarımda bildiğin o ıslık
sokak lambalarına sığınıyorum
hafiften bir yağmur ağlıyor benimle
bir deli rüzgar saçlarımda
yalnızlıktan üşüyorum
bulamayacağını bile bile
yine seni arıyorum...
anlatacak nelerim var bir bilsen
içimde ihtilaller kopmuş
kendimi sürgüne verdim
mutluluğum çoktan iflas etmiş
itiraza hakkım yok biliyorum
beni savunmak sana düştü
seni arıyorum...
yarım kalmış şiirlerim gibisin
yaşanmamış çocukluğumsun anılarımda
öylesine eksiğim sensiz
öylesine sahipsiz.
işte bütün umutlara havlu attım gidiyorum
içinde geç kalmışlığın çaresizliği
çocuklar gibi ağlıyorum
ve gel gör ki her damla göz yaşımda
yine seni arıyorum...

BANA NE
ÇOK YALVARDIM GİTME DİYE BEN ONA
YILLAR SONRA DÖNÜYORMUŞ BANA NE
SEVİYORDUM GÜLÜP GEÇTİ AŞKIMA
ŞİMDİ BENİ SEVİYORMUŞ BANA NE...

NEYLEYİM BEN DÖKSE BİLE YAŞINI
BEN UNUTTUM ÇOKTAN ONUN AŞKINI
VURSUN ARTIK O TAŞLARA BAŞINI
ÇOK PİŞMANMIŞ YANIYORMUŞ BANA NE...

GÖNLÜMDE AŞK SAATİ BAK DURDU
BEN UNUTTUM ÇOKTAN ONUN AŞKINI
SEVEN KALBİM BEKLEMEKTEN YORULDU
YILLAR VARKİ NE ARADI NE SORDU
ŞİMDİ BENİ SORUYORMUŞ BANA NE...
__________________

sevgiliye

hiç Bir Dilde
eskimeyen Bir şiirdir Yalnizlik
asirlardan Bu Yana
dağ Olsan
taş Olsan Fark Etmez
bir Gün Girer Koluna

dün Gece
iki Damla Yaş Düştü Gözlerimden
biri Sana
biri Bana

ve Bu Gece
bütün şiirlerimi Bir Zarfa Koyup
birakiyorum Kapina
belki Bir Dost Olur
yalnizliğina
yalnizliğima
ahmet Selçuk Ilkan


BİR ŞAİRİN HATIRA FOTOĞRAFI
Adana'da doğmuşum
Mirza Çelebi'de
İlkokulu İstiklal'de
Orta'yı Tepebağ'da
Liseyi Erkek Lisesin'de okumuşum
Kimilerine göre doğuştan şair
Biraz da asi doğmuşum
Ve en acısı Adana'nın barajında
Üç kere boğulmuşum
O gündür bugündür
Denizle aram açık
Buz gibi soğumuşum

Lise'den sonra kendimi
Denizi olmayan Berlin'de bulmuşum
Mimarlık okumuşum
Mühendislik okumuşum
Ve matematik çıktıkça karşıma
İnadına şiir dokumuşum
Ve annemi kaybetmişim
Bir Şubat gecesinde
Dünyadan soğumuşum
Gel gör ki
Dikeni de gülü de
O şehirde bulmuşum
Ve bir sabah
Dikeni yoluma
Gül'ü koluma alıp
İstanbul'a
Edebiyat Fakültesine koşmuşum.

Daha ilk nefesinde gençliğimin
Sürgün'ü Nazım'dan
Gurbet'i Orhan'dan
Hasreti Ahmet Arif'ten tanımışım

Vurulmuşum taşına toprağına şiirin
Yunus'la yoğrulmuş
Nesimi'yle çoşmuş
Pir Sultan'la yanmışım

Bir gözümde Veysel
Bir gözümde Köroğlu
Dilimde Karacaoğlan, Emrah, Dadaloğlu
Ne türküler yakmışım

Necip Fazıl'la kaldırımlarda yatmış
Atilla İlhan'la Maçka'da buluşmuş
Ümit Yaşar'la yüzlerce kez aşık olmuşum

Ve haykırmışım göklere
Şairler severse işte böyle sever
Yüreğimde can sesleri
Mendilimde kan sesleri
Ve dilimde hep o şiirler
Bir yanımda Can Yücel
Bir yanımda Edip Cansever

İşte bu yüzden
Acıların şahını
Aşkların ilahını
Yalnızlığın padişahını
Gölgesinden tanırım
Ama ne zaman bir ayrılık çalsa kapımı
Buz keser kanım donar kalırım
Ve soluğu yine bir şiirde alırım

Kısacası
Adım Ahmet Selçuk
Soyadım İlkan
Bir söz vardır ya hani
Tanıyan bir
Tanımayan bin pişman
Yetişir sanırım
Bunca sohbet bunca ağıt bunca ahh
Şiirlerimin gözü yolda kalmasın
Hadi bana eyvallah
Ahmet Selçuk İlkan



SÜRGÜNÜM
Her gün yeni bir yangında hayatım
Acılardan acılara sürgünüm
Sende başlar sende biter isyanım
Yalnızlıktan yalnızlığa sürgünüm

Ateş olsan duman olsan kar etmez
Giden gider yollar geri getirmez
Bu talih de seni bana yar etmez
Ayrılıktan ayrılığa sürgünüm

Işık seçtim gözlerini gönlüme
Yorgan gibi çekip gittim üstüme
Kimliğimden adresimden kime ne
Sokaklardan sokaklara sürgünüm

Yetmiyor ah isyanlarım yetmiyor
Dağda sürgün taşta sürgün bitmiyor
Hasret bana pusu kurmuş bekliyor
Gecelerden gecelere sürgünüm.

Ahmet Selçuk İlkan


YA SENİNLE YA SENSİZ
Ya hep ya hiç sevgilim
Ya seninle ya sensiz
Olamaz başka biri
Ya seninle ya sensiz!

İstersen al at beni
İstersen yarat beni
Dağ gibi deniz gibi
Ya seninle ya sensiz!

Olmasa da sevenim
Ağlayanım gülenim
İlk sözüm son yeminim
Ya seninle ya sensiz!

İstersen sevme beni
İstersen bekle beni
Taş gibi toprak gibi
Ya seninle ya sensiz!

Yalnız bir mevsim değil
Yalnız bir bahar değil
Her zaman her yerde bil
Ya seninle ya sensiz!

İstersen öldür beni
İstersen güldür beni
Gün gibi güneş gibi
Ya seninle ya sensiz! ...

Ahmet Selçuk İlkan



VE KAYBETMEK SENİ
O seni düşünmek yok mu
Geceler dolusu seni düşünmek
Sarılmak karanlıklara sen diye
Sen diye kucaklamak yorganı okşamak, öpmek


O seni beklemek yok mu
Her gün sabahlara dek uykusuz beklemek
Ahh, ayak sesleri, kapı gıcırtıları bilemezsin
Bir defa yaşamaktır o, bin defa ölmek


O seni özlemek yok mu
Saçlarını, ellerini, dudaklarını özlemek
Uzun uzun gözgöze gelmek seninle
Seninle bir olmak, beraber olmak, sevişmek


O seni gizlemek yok mu
Kuşlrdan, çiçeklerden bile kıskanıp gizlemek
Seni saklamak içimde delice, divanece
Öylece yaşamak seni, öylece sevmek


Ve seni kaybetmek yok mu
Bulduktan sonra seni kaybetmek
İşte o beni yakan, yıkan, solduran
Ses versem de duyamazsın artık
Yüreğimde kan, gözlerimde kan, dudaklarımda kan

Ahmet Selçuk İlkan


YOSUN GÖZLÜM
Öyle bakma gözlerime
Dağılmışım yosun gözlüm
Hasretinin denizinde
Boğulmuşum yosun gözlüm

Bir bendesin bir uzakta
Bir özgürsün bir yasakta
Arada bir sarılsak da
Yetmiyor ki yosun gözlüm

Dağlar gibi özlesem de
Hasretinden delirsem de
Bir mum gibi erisem de
Gelmiyorsun yosun gözlüm

Anlatılmaz bir duygu bu
Vazgeçilmez bir tutku bu
Unutulmak tek korkum bu
Bilmiyorsun yosun gözlüm

Ahmet Selçuk İlkan


YÜREĞİN VARSA GEL
Yüreğimi beşik yaptım sevdana
Düşler kurdum, hayal kurdum bildin mi?
Umutlardan taç yaptım yoluna
Bir gün olsun zahmet edip geldin mi?

Senin için ne savaşlar açtım da
Dağlar taşlar ranzam oldu yattım da
Şu canımı ateşlere attım da
Senden bir ses alamadım öldün mü?

Vefasızsın, vefalıyım deme hiç
Gelmek için çok geç kaldın, gelme hiç!
Kutlu olsun sana bu şan, bu sevinç
Bir tek sana yenik düştüm gördün mü?

Ahmet Selçuk İlkan


UNUTMAYI UNUTTUM
Gittiğin gün
Bütün ayrılıkların hesabı benden soruldu
Bütün acılı şarkıların
Bütün hazin sevdaların
Gittiğin gün
Her çiçeğe bir gözyaşı
Her kelebeğe bir ağıt
Bana da yüzlerce şiir düştü
Yazmaya mahkum
Gözlerin için...

Ben ki
Dönüşüne hasret yaşadım bütün nisanları
Ve gülüşüne hasret bütün baharları
Gel gör ki
Bir dağa çarpar gibi çarptı yüreğim yokluğuna
Bir ben bilirim
Gururumu hangi taşlara vurduğumu
Başımı hangi duvarlara
Ve hangi uçurumlara köprüler kurduğumu
Bir sana kavuşmak için

Sen gideli
Bütün yollarımın yolları kesik
Bütün dallarımın dalları kırık
Kaç geceye bekçi
Kaç sabaha nöbetçi
Ve kaç uykusuz trene biletçi oldum
Gelmedin
Oysa hep karlar içinde sakladım umutlarımı
Yağmurlar içinde kuruttum göz yaşlarımı
Ve kanatarak açtım gölgene avuçlarımı
Bir sana sarılmak için

Bir ucu kalbimde kaldı bu sevdanın
Bir ucu ellerinde
Bir adımı sende kaldı sonumun
Bir adımı sabrımda
Çünkü
Bulutlara çizilmiş
Yıldızlara yazılmış
Ve yüreğime kazılmış bir kara sevdaydı bu
Günlerce
Kışlardan güneş
Karlardan ateş topladım
Ve bütün ölümleri erteledim
Bir sana dokunmak için

Oysa daha gittiğin gün
Uykularımı çaldım göz bebeklerimden
Dizlerimde uyuttum
Acılarımı kopardım yüreğimden
İzlerinde avuttum
Ve sözümü de tuttum
Yanarak için için
İşte bugün
Unutmayı da unuttum
Bir tek seni
Unutmamak için....

Ahmet Selçuk İLKAN


VAR GİT BU AKŞAM
Ne olur bu gece uykumu bölme
Var git düşlerimden, var git bu akşam
Tam unuttum derken aklıma düşme
Var git hayalimden, var git bu akşam

Yağmur istiyorsan gözyaşıma bak
Yangın istiyorsan yüreğime bak
Ne olursun beni benimle bırak
Var git gözlerimden, var git bu akşam

Nasıl unutulur böyle sevgiler
Neler yaşamıştık bir düşün neler
Her köşede durur senden gölgeler
Var git gözlerimden, var git bu akşam

Aldığım her nefes seni fısıldar
Gelir ta kalbimden vurur şarkılar
Sana mı sözlenmiş bütün akşamlar
Var git anılardan, var git bu akşam




HATIRLAR MISIN?
Seninle zamanların en ölmezini yaşamıştık
En büyük çemberini çizmiştik mutluluğun
En geniş açılarına aşkı taşımıştık beraberce
Hatırlar mısın?

Yağmurlar yağdırmıştık en kurak mevsimlerde
Boy boy umutlar yeşertmiştik içimizde
O ne özlemlerdi gizlediğimiz
Hatırlar mısın?

Bir şarkımız vardı ki en içlisiydi şarkıların
Şiirlerim vardı sana okurdum mısra mısra
Ve sonra göz göze gelirdik uzun uzun
Hatırlar mısın?

Sen bensiz ben sensiz az mı ağladık
Az mı kaçtık gölgesinden ayrılığım?
Tanrıya kaç geceler avuç açtık
Hatırlar mısın?

Ve neden sonra sarardı yaprakları mutluluğun
Ve neden bir bir kuruttuk umutları, özlemleri?
Oysa bir ağaçtık dal dal çiçek açan, meyve veren
Hatırlar mısın?

Öyle ya bir kara tren ayırmaya yetti bizi
Bir mendil bile sallayamadım ardından
Öylece yalnız, öylece sensin kaldım
Hatırlar mısın?

Şimdi boş vagonlarda arıyorum seni
Anıları yaşıyorum yeni baştan
Elimde değil seni hatırlıyorum
bilmem ki sen de beni
Hatırlar mısın?

Ahmet Selçuk İlkan


İNSANLAR KENDİLERİ ÇİZER KADERİNİ
Artık gidebilirsin gideceğin yere
Sana kal diyemem
son ümit senden olsun
Senden olsun son pişmanlık
Hayır diyemem
Bil ki
Seni artık sevemem

O bitimsiz anılar gelse de aklıma
Göz göze diz dize oluşumuz
Birlikte yaşadığımız günler
Geceler de gelse aklıma
Sana dönemem

Her masal gibi bitti bugün
O kısacık mutluluğumuz
Belki yalandı
Belki yalan gibi bir şeydi
Seninle mesut oluşumuz

Şimdi ellerini görüyorum boşlukta çaresiz
Gözlerini görüyorum en acı hüzünlerle dolu
Oysa
Ne kadar yalvarsan da
Ne kadar ağlasan da
Artık evet diyemem
İnsanlar kendi çizer kaderlerini
Seni affedemem...

Ahmet Selçuk İlkan
     

FENERLİ SOKAK
Fenerli Sokak'ta gün altıda batar
Bir başka renge bürünür Fenerli Sokak
Fenerli Sokak'ta bütün adamlar
Konuşurlar benim gibi hep susarak
Seni Fenerli Sokak'ta bekliyorum.

Yağmurlar yağmaya görsün
Meyhanelerde cümbüş
Sen orada kimleri görürsün
Ben gibi sevdaya tutulmuş, düşmüş
Seni Fenerli Sokak'ta bekliyorum.

Kesilir çocuk sesi, kadın sesi
Fenerli Sokak'ta yanınca ışıklar
Benim gönlümde bir sarhoş neşesi
Bana ümitler taşır bu sakin akşamlar
Seni Fenerli Sokak'ta bekliyorum.

Dönemem bir adım geriye
Biraz ötede belki sen varsın
Boşver aldırma sen hiç kimseye
Yolun düşerse beni meyhanede ararsın
Seni Fenerli Sokak'ta bekliyorum

Biraz da seninle dolaşalım bu sokağı
Aşkımı kaldırımlardan, parke taşlarından sor
Tanımaz gözlerim senden daha uzağı
Sensiz olmak senle olmaktan da zor
Seni Fenerli Sokak'ta bekliyorum.

Seni Fenerli Sokak'ta bekliyorum
Gönlüm Ümit pınarı, yüreğim sabır taşı
Bugün olmazsa yarın geleceksin biliyorum
Seneler silemeyecek asla bu aşkı
Seni Fenerli Sokak'tan daha çok seviyorum...

Ahmet Selçuk İlkan
     


GÖÇEBE RUHLUM
Aramıza Toros dağlarını koydun da ne oldu?
Değdi mi inadına bu hasret kaçağım
Yılları bir kör duvar gibi önüme
Yolları prangalar gibi ömrüme
Ve sensizliği nikahlar gibi kalbime
Gidişinin üstünden
Kaç mevsimi gelin ettim
Gel gör ki
Yine de susturamadım hıçkırıklarını umutlarımın
Dönüp dönüp bıraktığın bir beyaz mendile
Sarılışım ondan
Ve ardından serseri yıldızlar gibi
Seni şehir şehir arayışım ondan


Duydum ki
Gözlerini yağmurlu bir gecede Malatya'da bırakmışsın
Ellerini Konya'da Mevlana Türbesinde bulmuşlar
Saçlarını bir deli rüzgar almış
Akdeniz'in tuzlu sularında gootürmüş
Ayak izlerin hala Assos'un kumlarında
Ve dudakların hala ağlamaklı
Ankara'nın o en soğuk taş duvarlarında
Bursa'nın yeşilinde güneşin
Erzurum'un karlarında ateşin
İzmir'in imbatlarında en ıslak bakışın kalmış
Görüyorsun işte
Bana yine seni toplamak düşüyor
Beni de sokaklardan sokaklara çarpmak
Oysa yüreğim bu ağustos sıcağında
Sensizlikten buz kesmiş
Yuvasız kuşlar gibi üşüyor


Hani derler ya
'Diyarbakır, Diyarbakır olalı
Böylesine zulüm görmedi
İnan ki göçebe ruhlum inan ki
Bu şairinde
Anasından doğdu doğalı
Böylesine acı çekmedi
Şimdi soruyorum sana
Bir sabah
Gebe bırakıp gitmeseydin umutlarımı
Ben böylesine hayaller doğurur muydum?
İstanbul'un bu en köhne sokaklarından
Ardahan'ın en ıssız dağ köylerine
Böylesine acı
Böylesine zehir
Böylesine asi
Şarkılar haykırır mıydım?

Biliyorum
Yetmedi sana bu sevda
Yetmedi sana bu aşk
Sana gelen tüm trenleri kaçırdım
Sana giden bütün otobüsleri
Acılar istasyonunda biletsizim şimdi
Çıkışım yok, dönüşüm yasak
İstesem de gelemem artık
Uzakların en uzağında
Sonsuzluğun sonundasın
Sen de bekleme beni
Hadi durma
Yeni ülkeler bul kendine,yepyeni adresler
Mesela Katmandu
Mesela Hindistan
Mesela Tibet
Orda da yeni aşıklar bul kendine
Onlarda benim gibi
Önce şair
Sonrada doğduğuna pişman et

Oysa yıllardır
Kutsal bir emanet gibi sakladım aşkını
Ve seni bekledim
Her sabah terkedilmiş istasyonlarda
Hiçbir sevgili
Böylesine kanatmadı gözlerimi
Hiçbir sevgili
Böylesine sökmedi yüreğimi
Rüzğar bile dokunsa ağlarım şimdi
Bak hala parmak izin duruyor avuçlarımda
Ve her gün aynı soru dudaklarımda
Sana böyle yanmaktan
Seni böyle sevmektense
Dağ başlarında taş mı olaydım söyle?
Ah benim göçebe ruhlum
Ah benim kaçağım
Ah benim bağrıma saplanmış esmer bıçağım.

Ahmet Selçuk İlkan
     


GÖZLERİN KAL DİYOR DUDAKLARIN GİT
Bu nasıl ayrılık, bu nasıl veda
Gözlerin kal diyor, dudakların git.
Bakışın anahtar, sözlerin kilit,
Ellerin aç diyor, dudakların git.

Ayrılık dönüşü olmayan bir nehir
Yalnızlık yıkılmış bomboş bir şehir.
Kaç sevda kül oldu böyle kimbilir,
Gözyaşın kal diyor, dudakların git.

Gidersem bir daha dönmeyeceğim,
Kalırsam kalbime yenileceğim.
Çözemedim seni delireceğim.
Gözlerin kal diyor diyor, dudakların git.

Duvardan insinmi resimlerimiz,
Yabancı olsunmu isimlerimiz.
Ya deli dolu gecelerimiz,
Anılar kal diyor, dudakların git.

Bu romanda biter belki birazdan,
Ne aşklar yıkıldı gururdan nazdan.
Ağlıyor besteler yine hicazdan,
Şarkılar kal diyor, dudakların git....

Ahmet Selçuk İLKAN